Uitstel

Deze blog gaat over uitstelgedrag. Je zou het ook later kunnen lezen. (Maar doe het toch maar nu 😉)

Zaken uitstellen, we doen het allemaal. Ondanks dat we er echt niet gelukkiger van worden. Studies in verschillende landen, waaronder Japan, Duitsland en Canada, leveren hetzelfde resultaat op. Ongeveer 95% van de volwassenen zegt vervelende klusjes soms voor zich uit te schuiven.

Procrastinatie. Dat is ­Latijn voor vooruit (pro) en morgen (crastinus): iets voor je uitschuiven tegen beter weten in. We spreken hier dus niet over doelbewust iets verplaatsen om zo efficiënter met je tijd om te gaan. De kern van procrastinatie is iets niet doen, ­terwijl je weet dat je het beter wel kunt doen. Zoals met jezelf afspreken om te gaan sporten.

 

WAAROM WE UITSTELLEN

Waarom lijden we aan destructief uitstellen? Wat is het nut van deze eigenschap? De Canadese hoogleraar Piers Steel van de Haskayne School of Business van de University van Calgary, zegt dat ons brein hier de boosdoener is. In zijn boek Uitstelgedrag schrijft hij dat ons brein nog steeds is ingesteld zoals we leefden in de oertijd, waarin we dronken als we dorst hadden en aten als we honger hadden. Steel schrijft: ‘Onze driften spoorden met wat urgent was. Toen we rekening gingen houden met de toekomst en plannende wezens werden, raakten we uit de pas met ons eigen temperament en begonnen we ons te gedragen zoals de natuur dat niet had bedoeld.’

 

Als we kijken naar ons huidige leven, is er geen natuurlijke drift die je aanzet tot sporten. De beloning (een fit en krachtig lijf) zie je niet direct, dat kost tijd. Om toch in actie te komen moet je vooruitkijken, naar wat je er in de toekomst voor terugkrijgt, iets dat wij nog niet zo lang beheersen. Omdat we vooral kijken naar wat we er op korte termijn voor terugkrijgen, blijft actie vaak uit.

 

UITSTELLEN KAN JE AFLEREN

Het goede nieuws is dat uitstellen af te leren is. Veel dingen die we niet leuk vinden doen we toch, zoals tandenpoetsen. Dit hebben we aangeleerd en is een gewoonte geworden. We doen het zonder erover na te denken, dus het vergt geen wilskracht meer. Het is daarom belangrijk om routines op te bouwen. Keer op keer jouw gewenste patroon implementeren.

 

Dit is iets wat in het begin wellicht een uitdaging kan zijn, omdat je brein steeds teruggaat naar kortetermijndenken en het voordeel er niet van inziet. Het is daarom belangrijk om je steeds weer heel bewust te zijn van wat het je op lange termijn gaat opleveren en de discipline creëert om niet te stoppen. Hulp inschakelen, om nieuwe routines te creëren en om ervoor te zorgen dat je jezelf verantwoordelijk gaat houden om het ook consequent te blijven doen, is een aanrader.

Terug naar overzicht

Deze website gebruikt cookies om je de beste ervaring te geven. Klik op accepteren voor de beste gebruikservaring.